2000 · Έκθεση · Αγγλικά
Predictors of Youth Violence
Hawkins, J. D., Herrenkohl, T., Farrington, D.P., Brewer, D., Catalano, R.F., Harachi, T.W. Cother, L.
Hawkins, J. D., Herrenkohl, T., Farrington, D.P., Brewer, D., Catalano, R.F., Harachi, T.W. Cother, L. (2000). Predictors of Youth Violence. ojp.gov/pdffiles1/ojjdp/179065.pdf
Περίληψη
Δελτίο δικαιοσύνης ανηλίκων του αμερικανικού OJJDP που συνοψίζει τι δείχνουν οι μακροχρόνιες μελέτες για τους προγνωστικούς παράγοντες της εφηβικής βίας. Στηρίζεται σε μετα-ανάλυση 66 διαχρονικών μελετών από τη βιβλιογραφία των Lipsey και Derzon (1998), συμπληρωμένη με εκθέσεις της OJJDP Study Group και αναλύσεις του Seattle Social Development Project· οι συσχετίσεις εκφράζονται ως σταθμισμένοι μέσοι συντελεστές συσχέτισης και, όπου διατίθενται, λόγοι πιθανοτήτων. Οι προγνωστικοί παράγοντες κατανέμονται σε πέντε πεδία: άτομο (υπερκινητικότητα, επιθετικότητα, πρώιμη βία), οικογένεια (εγκληματικότητα γονέων, κακοποίηση, φτωχή διαχείριση), σχολείο (σχολική αποτυχία, χαμηλή δέσμευση, διαρροή), συνομήλικοι (παραβατικοί συνομήλικοι, συμμορίες) και κοινότητα (φτώχεια, αποδιοργάνωση, διαθεσιμότητα ναρκωτικών και όπλων). Η ισχύς των παραγόντων μεταβάλλεται με την ηλικία, με την πρώιμη παραβατικότητα και χρήση ουσιών να κατατάσσονται υψηλότερα στα 6–11 και τους αδύναμους κοινωνικούς δεσμούς και τους αντικοινωνικούς συνομηλίκους στα 12–14, και ο κίνδυνος συσσωρεύεται: στη μελέτη του Κέμπριτζ, το 3% των αγοριών χωρίς κανέναν παράγοντα κινδύνου καταδικάστηκε αργότερα για βία, έναντι 31% όσων είχαν τέσσερις. Η τεκμηρίωση πίσω από τους καταλόγους παραγόντων κινδύνου με τους οποίους δουλεύουν οι κοινότητες CTC.