Μετάβαση στο περιεχόμενο
Προαγωγή της ανάπτυξης · Στην πράξη

Η Στρατηγική Κοινωνικής Ανάπτυξης στην καθημερινότητα.

Κανείς δεν μπορεί να κάνει τα πάντα για ένα παιδί, όμως κάθε ενήλικας που συναντά ένα παιδί μπορεί να προσφέρει κάτι. Η Στρατηγική Κοινωνικής Ανάπτυξης περιγράφει τι μετράει: τα παιδιά χρειάζονται ευκαιρίες να συμμετέχουν, δεξιότητες για να αξιοποιήσουν αυτές τις ευκαιρίες και αναγνώριση για την προσπάθειά τους. Η σελίδα αυτή δείχνει πώς μοιάζει αυτό στην καθημερινή πράξη και πώς μια κοινότητα CTC μπορεί να ενσωματώσει τη στρατηγική στους φορείς της.

Φωτογραφία από ΤΝ

Κατανόηση

Η συνταγή.

Τα παιδιά υιοθετούν τις αξίες των ανθρώπων με τους οποίους νιώθουν δεμένα, γιατί ένα παιδί δεν θέλει να διακινδυνεύσει τη σχέση του με κάποιον που είναι σημαντικός γι’ αυτό. Ο δεσμός δεν επιβάλλεται, αναπτύσσεται όμως σταθερά όταν συνδυάζονται τρία πράγματα. Για να μετατραπεί ο δεσμός σε κοινά πρότυπα, οι ενήλικες λένε τι έχει σημασία γι’ αυτούς και το εφαρμόζουν οι ίδιοι.

  1. ΕυκαιρίεςΕυκαιρίες να συμμετέχουν και να συνεισφέρουν
  2. ΔεξιότητεςΌσα χρειάζονται για να τα καταφέρουν
  3. ΑναγνώρισηΣυγκεκριμένος έπαινος για κόπο και πρόοδο
  4. ΔεσμόςΔέσιμο με όσους τα προσφέρουν όλα αυτά
  5. Σαφή πρότυπαΑξίες που η ομάδα μοιράζεται και εφαρμόζει

Για παράδειγμαΚάθε άνθρωπος αξίζει το ίδιοΣεβόμαστε ο ένας τον άλλονΒοηθάμε ο ένας τον άλλονΛύνουμε τις διαφορές χωρίς βίαΛέμε τη γνώμη μας και ακούμε τις άλλεςΑναλαμβάνουμε ευθύνηΜε τι συνδέονται αυτές οι αξίες

Πώς μοιάζουν οι πραγματικές ευκαιρίες

Το παιδί έχει έναν πραγματικό ρόλο που κάνει τη διαφορά για τους άλλους, και λόγο σε ό,τι το αφορά. Ο ρόλος ταιριάζει στην ηλικία και την ωριμότητά του.

Συνηθισμένο λάθος: Ευκαιρίες δεν σημαίνει ότι τα παιδιά αποφασίζουν για όλα. Οι ενήλικες ορίζουν το πλαίσιο και μέσα σε αυτό ακούν.

Πώς μοιάζει η ανάπτυξη δεξιοτήτων

Πριν αναλάβει ένα παιδί μια αποστολή, κάποιος του δείχνει πώς γίνεται, τη χωρίζει σε βήματα και την εξασκεί μαζί του. Το παιδί ανακαλύπτει ότι μπορεί να τα καταφέρει.

Συνηθισμένο λάθος: Μια αποστολή χωρίς τις δεξιότητες που απαιτεί δεν είναι ευκαιρία αλλά παγίδα. Ένα παιδί που αποτυγχάνει επειδή κανείς δεν του έδειξε πώς, αποσύρεται.

Πώς μοιάζει η καλή αναγνώριση

Ο έπαινος κατονομάζει τι έκανε το παιδί, έρχεται λίγο μετά και αφορά την προσπάθεια, όχι μόνο το αποτέλεσμα. Αναγνώριση μπορεί να είναι και ένας χαιρετισμός, μια ανάρτηση στον πίνακα ανακοινώσεων ή μια αναφορά στο ενημερωτικό σημείωμα προς τους γονείς.

Συνηθισμένο λάθος: Ένα γενικό «μπράβο» σε όλους δεν αγγίζει κανέναν. Η αναγνώριση πιάνει τόπο όταν το κάθε παιδί καταλαβαίνει ότι απευθύνεται στο ίδιο.

Εικ. 1Η συνταγή της Στρατηγικής Κοινωνικής Ανάπτυξης: τρία συστατικά που μαζί δημιουργούν δεσμό, από τον οποίο γεννιέται η προθυμία να υιοθετηθούν σαφή, κοινά πρότυπα.

Γιατί λειτουργεί αυτή η αλυσίδα και πώς ερευνήθηκε: Το Μοντέλο Κοινωνικής Ανάπτυξης →

Η συνταγή λειτουργεί και προς τις δύο κατευθύνσεις.

Τα τρία συστατικά δεν είναι προνόμιο των καλών προθέσεων. Όποιος θέλει να κερδίσει ένα παιδί, του δίνει μια αποστολή, του μαθαίνει πώς να τη φέρει εις πέρας και το επιβραβεύει γι’ αυτό. Το κάνουν οι αθλητικοί σύλλογοι και τα σχολεία, το κάνει όμως και μια παρέα συνομηλίκων όπου το τσιγάρο ή το ηλεκτρονικό τσιγάρο είναι μέρος του να ανήκεις.

Στον αθλητικό σύλλογο

  1. Ευκαιρίες: Η δωδεκάχρονη βοηθά στην προπόνηση των μικρότερων παιδιών.
  2. Δεξιότητες: Ο προπονητής της δείχνει πώς να εξηγεί μια άσκηση.
  3. Αναγνώριση: Μπροστά σε όλη την ομάδα λέει τι έκανε καλά.

ΠρότυπαΥιοθετεί τους κανόνες του συλλόγου: τίμιο παιχνίδι, συνέπεια στην ώρα, φροντίδα για τους μικρούς.

Στην παρέα

  1. Ευκαιρίες: Μετά το σχολείο η δωδεκάχρονη πηγαίνει με τους μεγαλύτερους πίσω από το γυμναστήριο.
  2. Δεξιότητες: Μια φίλη της δείχνει πώς να τραβάει από το ηλεκτρονικό τσιγάρο χωρίς να βήχει.
  3. Αναγνώριση: Οι άλλοι τη χειροκροτούν επειδή κάνει ό,τι κι εκείνοι. Τώρα ανήκει στην παρέα.

ΠρότυπαΥιοθετεί τους κανόνες της παρέας: το ηλεκτρονικό τσιγάρο είναι κάτι φυσιολογικό, και οι μεγάλοι δεν χρειάζεται να το μάθουν.

Το ζήτημα λοιπόν είναι ποιος προσφέρει τα συστατικά. Όσο περισσότεροι ενήλικες σε μια κοινότητα προσφέρουν συνειδητά ευκαιρίες, δεξιότητες και αναγνώριση, τόσο περισσότερες ομάδες με υγιή πρότυπα έχει ένα παιδί για να δεθεί μαζί τους.

Παραδείγματα κοινών αξιών.

Οι εννέα αξίες εδώ είναι παραδείγματα, όχι πλήρης κατάλογος. Ορισμένες από αυτές δεν αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης: η αξιοπρέπεια, η ισότητα και η προστασία από τις διακρίσεις ισχύουν για κάθε παιδί σύμφωνα με τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (ΔΣΔΠ), την οποία έχουν κυρώσει όλες οι χώρες της Ευρώπης, και συγκαταλέγονται στις αξίες πάνω στις οποίες θεμελιώνεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (άρθρο 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης). Ποιες άλλες αξίες θα βάλει στο κέντρο μια κοινότητα ή ένας φορέας είναι δική τους απόφαση. Τα σχολεία και οι υπηρεσίες για παιδιά και νέους έχουν ήδη αποστολή να μεταδίδουν αξίες: η Σύμβαση ορίζει τους σκοπούς της εκπαίδευσης στο άρθρο 29, και το Πλαίσιο Αναφοράς Ικανοτήτων για Δημοκρατικό Πολιτισμό (RFCDC) του Συμβουλίου της Ευρώπης περιγράφει τις αξίες, τις στάσεις και τις δεξιότητες πάνω στις οποίες στηρίζεται η εκπαίδευση για τη δημοκρατία.

  • Κάθε άνθρωπος αξίζει το ίδιοΔΣΔΠ, άρθρο 2ΣΕΕ, άρθρο 2
  • Κανείς δεν μένει απ’ έξωΔΣΔΠ, άρθρο 2ΣΕΕ, άρθρο 2
  • Σεβόμαστε ο ένας τον άλλονΔΣΔΠ, άρθρο 29RFCDC: σεβασμός
  • Βοηθάμε ο ένας τον άλλονΔΣΔΠ, άρθρο 29RFCDC: πολιτειακή συνείδηση
  • Λύνουμε τις διαφορές χωρίς βίαΔΣΔΠ, άρθρο 29RFCDC: δεξιότητες επίλυσης συγκρούσεων
  • Λέμε τη γνώμη μας και ακούμε τις άλλεςΔΣΔΠ, άρθρο 12ΔΣΔΠ, άρθρο 13
  • Συμφωνούμε σε κοινούς κανόνες και τους τηρούμεΔΣΔΠ, άρθρο 29RFCDC: απόδοση αξίας στη δημοκρατία
  • Αναλαμβάνουμε ευθύνηΔΣΔΠ, άρθρο 29RFCDC: υπευθυνότητα
  • Φροντίζουμε τη φύση και τα πράγματαΔΣΔΠ, άρθρο 29

Οι παραπομπές είναι σημεία σύνδεσης, όχι παραθέματα: κανένα άρθρο δεν ζητά κατά λέξη από τα παιδιά να «βοηθούν το ένα το άλλο», όμως το καθένα περιγράφει τον σκοπό που υπηρετεί η αξία.

Πού εντάσσεται η στρατηγική.

Τα κατατάσσουν τις παρεμβάσεις ανάλογα με τον κίνδυνο της ομάδας στην οποία απευθύνονται. Η Στρατηγική Κοινωνικής Ανάπτυξης βρίσκεται κάτω από αυτά: είναι προαγωγή της ανάπτυξης για όλα τα παιδιά, όποιο κι αν είναι το επίπεδο κινδύνου τους.

Το τρίγωνο της πρόληψης με τρία επίπεδα, πάνω σε μια βάση με την ένδειξη «προαγωγή της ανάπτυξης»Προαγωγή της ανάπτυξης
Ενδεδειγμένη πρόληψη
Για άτομα που ήδη εμφανίζουν τα πρώτα σημάδια προβλημάτων.
Επιλεκτική πρόληψη
Για ομάδες με αυξημένο κίνδυνο.
Καθολική πρόληψη
Για μια ολόκληρη ηλικιακή ομάδα ή ένα ολόκληρο σχολείο.
Προαγωγή της ανάπτυξης
Ενισχύει την ευημερία και την ανάπτυξη όλων των παιδιών στην καθημερινή ζωή, χωρίς να συνδέεται με κάποιον κίνδυνο. Στη δημόσια υγεία το πεδίο αυτό ονομάζεται προαγωγή της υγείας. Εδώ βρίσκεται η Στρατηγική Κοινωνικής Ανάπτυξης.
Εικ. 2Τα επίπεδα πρόληψης ανάλογα με τον κίνδυνο της ομάδας στην οποία απευθύνονται, και κάτω από αυτά η προαγωγή της ανάπτυξης για όλα τα παιδιά.

Η στρατηγική δεν είναι λοιπόν ένα πρόγραμμα που αντικαθιστά ένα δοκιμασμένο και αποτελεσματικό πρόγραμμα από ένα μητρώο τεκμηριωμένων προγραμμάτων. Τα προγράμματα στοχεύουν στους παράγοντες κινδύνου που έχει θέσει ως προτεραιότητα μια κοινότητα· η στρατηγική φροντίζει ώστε και η καθημερινότητα ανάμεσα στα προγράμματα να ενισχύει τους δεσμούς. Το σχέδιο δράσης περιλαμβάνει και τα δύο, το ένα δίπλα στο άλλο.

Εφαρμογή

Τα συστατικά στην καθημερινότητα.

Η στρατηγική δεν χρειάζεται καμία νέα υπηρεσία. Ξεκινά από όσα γίνονται ούτως ή άλλως: στο φαγητό, στη μελέτη, όταν διαβάζουμε μια ιστορία. Διαλέξτε μια κατάσταση και δείτε πού χωρούν τα τρία συστατικά.

Κοινό γεύμα

Παιδικός σταθμός και ΚΔΑΠ
  1. Ευκαιρίες

    Τα παιδιά στρώνουν με τη σειρά το τραπέζι, σερβίρονται μόνα τους και μία φορά την εβδομάδα συναποφασίζουν τι θα έχει το μενού.

  2. Δεξιότητες

    Μια παιδαγωγός τους δείχνει πώς να κρατούν με ασφάλεια ένα μπολ και να υπολογίζουν μια μερίδα, και το εξασκεί με τα καινούργια παιδιά πριν το κάνουν μόνα τους.

  3. Αναγνώριση

    Μετά το φαγητό λέει τι πρόσεξε: «Σήμερα σκέφτηκες όλους, ακόμη και τη Μαρίνα που ήρθε αργά».

Σχεδιάστε μόνοι σας αυτή την κατάσταση →

Ομάδα μελέτης

ΚΔΑΠ, ολοήμερο σχολείο, κέντρο νεότητας
  1. Ευκαιρίες

    Μεγαλύτερα παιδιά εξηγούν στα μικρότερα μια άσκηση που ξέρουν ήδη να λύνουν με σιγουριά.

  2. Δεξιότητες

    Η υπεύθυνη της ομάδας τους δείχνει πώς να εξηγούν χωρίς να λένε την απάντηση: κάνε μια ερώτηση, δώσε μια νύξη, περίμενε.

  3. Αναγνώριση

    Σημειώνει ποιος βοήθησε ποιον και το αναφέρει όταν μιλά με τους γονείς.

Σχεδιάστε μόνοι σας αυτή την κατάσταση →

Καθαρίζουμε τη γειτονιά

Γειτονιά, κοινοτική δράση
  1. Ευκαιρίες

    Τα παιδιά διαλέγουν το σημείο που τα ενοχλεί περισσότερο και βοηθούν να σχεδιαστεί ποιος αναλαμβάνει ποιο κομμάτι.

  2. Δεξιότητες

    Από πριν μαθαίνουν πώς να μαζεύουν και να διαχωρίζουν με ασφάλεια τα σκουπίδια, και τι πρέπει να αφήσουν εκεί που είναι.

  3. Αναγνώριση

    Η διαχείριση της πολυκατοικίας αναρτά στην είσοδο μια φωτογραφία με ένα ευχαριστώ, με τα ονόματα των παιδιών που συμμετείχαν.

Σχεδιάστε μόνοι σας αυτή την κατάσταση →

Η πρώτη κάρτα βιβλιοθήκης

Δημοτική βιβλιοθήκη
  1. Ευκαιρίες

    Το παιδί συμπληρώνει μόνο του την αίτηση και διαλέγει το πρώτο του βιβλίο.

  2. Δεξιότητες

    Η βιβλιοθηκονόμος του δείχνει πώς να ψάχνει στον κατάλογο, να δανείζεται ένα βιβλίο και να ανανεώνει τον δανεισμό.

  3. Αναγνώριση

    Στην επόμενη επίσκεψη αναγνωρίζει το παιδί και το ρωτά πώς του φάνηκε το βιβλίο.

Σχεδιάστε μόνοι σας αυτή την κατάσταση →

Παιχνίδι στο διάλειμμα

Δημοτικό σχολείο
  1. Ευκαιρίες

    Βοηθοί διαλείμματος από τη Δ΄ τάξη μοιράζουν τον εξοπλισμό παιχνιδιού και οργανώνουν ένα παιχνίδι για τα μικρότερα παιδιά.

  2. Δεξιότητες

    Μια εκπαιδευτικός εξασκεί μαζί τους πώς να εξηγούν κανόνες και πώς να λύνουν έναν καβγά πριν φουντώσει.

  3. Αναγνώριση

    Στην πρωινή συγκέντρωση η διευθύντρια παρουσιάζει τους βοηθούς διαλείμματος και λέει τι πήγε καλά την εβδομάδα τους.

Σχεδιάστε μόνοι σας αυτή την κατάσταση →

Διαβάζουμε μαζί

Οικογένεια, παιδικός σταθμός, βιβλιοθήκη
  1. Ευκαιρίες

    Το παιδί διαλέγει το βιβλίο, γυρίζει τις σελίδες και λέει πώς μπορεί να συνεχιστεί η ιστορία.

  2. Δεξιότητες

    Οι ενήλικες δείχνουν λέξεις και εικόνες, κάνουν ερωτήσεις και αφήνουν το παιδί να διαβάσει μεμονωμένες λέξεις.

  3. Αναγνώριση

    Επαινούν το παιδί όχι επειδή κάθισε ήσυχο αλλά για την ιδέα του: «Αυτό δεν θα μου είχε περάσει ποτέ από το μυαλό».

Σχεδιάστε μόνοι σας αυτή την κατάσταση →

Πόση συμμετοχή είναι στην πραγματικότητα;

Δεν είναι συμμετοχή ό,τι μοιάζει με συμμετοχή. Η κλίμακα συμμετοχής του Roger Hart διακρίνει οκτώ βαθμίδες. Στις τρεις κατώτερες τα παιδιά συμμετέχουν μόνο κατ’ όνομα· η πραγματική συμμετοχή αρχίζει από την τέταρτη. Διαλέξτε μια βαθμίδα για να δείτε τι σημαίνει και πώς θα έμοιαζε η επόμενη.

  1. Βαθμίδα 8: Πρωτοβουλία παιδιών, κοινές αποφάσεις με ενήλικεςΤα παιδιά παίρνουν την πρωτοβουλία και φέρνουν συνειδητά ενήλικεςΚοινές αποφάσεις

    Τα παιδιά και οι νέοι ξεκινούν ένα εγχείρημα και φέρνουν συνειδητά ενήλικες, για να αξιοποιήσουν την εμπειρία και την επιρροή τους. Οι αποφάσεις παίρνονται από κοινού.

    Παράδειγμα

    Νέοι θέλουν ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στη γειτονιά τους, καλούν το δημοτικό συμβούλιο και διαπραγματεύονται μαζί του την τοποθεσία και τους κανόνες.

    Τα παιδιά δεν χρειάζεται να βρίσκονται πάντα στην κορυφή της κλίμακας. Ο ίδιος ο Hart τονίζει ότι αυτό που μετράει είναι η επιλογή: μια δραστηριότητα πρέπει να επιτρέπει σε κάθε παιδί την υψηλότερη βαθμίδα που του ταιριάζει εκείνη τη στιγμή.

    Σύνδεσμος προς αυτή τη βαθμίδα
  2. Βαθμίδα 7: Πρωτοβουλία και καθοδήγηση από τα παιδιάΤα παιδιά έχουν την ιδέα και την υλοποιούν μόνα τουςΚοινές αποφάσεις

    Τα παιδιά και οι νέοι έχουν την ιδέα και την υλοποιούν οι ίδιοι. Οι ενήλικες τους στηρίζουν χωρίς να καθορίζουν την κατεύθυνση.

    Παράδειγμα

    Μια ομάδα οργανώνει ένα παζάρι ανταλλαγής παιχνιδιών· ο εμψυχωτής νεολαίας παραχωρεί τον χώρο και βοηθά όταν του το ζητήσουν.

    Ένα σκαλί πιο πάνω

    Στη βαθμίδα 8 η ομάδα θα έφερνε συνειδητά ενήλικες στο εγχείρημα, για παράδειγμα για να γίνει γνωστό το παζάρι σε όλη τη γειτονιά, και θα αποφάσιζε μαζί τους.

    Σύνδεσμος προς αυτή τη βαθμίδα
  3. Βαθμίδα 6: Πρωτοβουλία ενηλίκων, κοινές αποφάσεις με παιδιάΗ ιδέα είναι των ενηλίκων, οι αποφάσεις παίρνονται από κοινούΚοινές αποφάσεις

    Οι ενήλικες φέρνουν την ιδέα· οι αποφάσεις παίρνονται από κοινού με τα παιδιά και τους νέους.

    Παράδειγμα

    Το κέντρο νεότητας σχεδιάζει το καλοκαιρινό του πρόγραμμα σε μια ομάδα όπου οι νέοι και το προσωπικό έχουν ίσο λόγο.

    Ένα σκαλί πιο πάνω

    Στη βαθμίδα 7 οι νέοι θα πρότειναν δικές τους δράσεις για το πρόγραμμα και θα τις υλοποιούσαν οι ίδιοι, με το προσωπικό στο παρασκήνιο.

    Σύνδεσμος προς αυτή τη βαθμίδα
  4. Βαθμίδα 5: Διαβούλευση και ενημέρωσηΤα παιδιά ερωτώνται πραγματικά και μαθαίνουν τη συνέχειαΕμπλοκή

    Το σχέδιο ανήκει στους ενήλικες, όμως τα παιδιά ερωτώνται πραγματικά για τη γνώμη τους, κατανοούν τη διαδικασία και μαθαίνουν τι απογίνονται οι απαντήσεις τους.

    Παράδειγμα

    Το σχολείο ρωτά κάθε τάξη πώς να διαμορφωθεί εκ νέου η αυλή και στη συνέχεια εξηγεί ποιες προτάσεις θα υλοποιηθούν και γιατί κάποιες άλλες όχι.

    Ένα σκαλί πιο πάνω

    Στη βαθμίδα 6 μαθητές θα συμμετείχαν στην ομάδα σχεδιασμού και θα συναποφάσιζαν για τη νέα διαμόρφωση.

    Σύνδεσμος προς αυτή τη βαθμίδα
  5. Βαθμίδα 4: Ανάθεση ρόλου με ενημέρωσηΟι ενήλικες αναθέτουν τον ρόλο, τα παιδιά τον κατανοούν και τον επιλέγουνΕμπλοκή

    Οι ενήλικες αναθέτουν τον ρόλο. Τα παιδιά όμως ξέρουν περί τίνος πρόκειται, ποιος αποφάσισε και γιατί· έχουν έναν πραγματικό ρόλο και συμμετέχουν εθελοντικά.

    Παράδειγμα

    Μεγαλύτερα παιδιά υποδέχονται τους καλεσμένους στη γιορτή του καλοκαιριού και τους δείχνουν τον δρόμο. Ξέρουν γιατί αυτό έχει σημασία και θα μπορούσαν να είχαν πει όχι.

    Ένα σκαλί πιο πάνω

    Στη βαθμίδα 5 ο φορέας θα ρωτούσε τα παιδιά από πριν πώς να γίνει η γιορτή και μετά θα τους έδειχνε ποιες ιδέες υιοθετήθηκαν.

    Σύνδεσμος προς αυτή τη βαθμίδα
  6. Βαθμίδα 3: Συμβολική συμμετοχήΤα παιδιά φαίνεται να έχουν λόγο, αλλά καμία επιρροήΜη συμμετοχή

    Τα παιδιά φαίνεται να έχουν λόγο, αλλά δεν επηρεάζουν ούτε το θέμα ούτε το αποτέλεσμα. Συχνά τα έχουν επιλέξει οι ενήλικες και δεν εκπροσωπούν κανέναν άλλον παρά μόνο τον εαυτό τους.

    Παράδειγμα

    Δύο επιλεγμένα παιδιά κάθονται στο πάνελ ενός συνεδρίου για την πρόληψη και διαβάζουν έναν χαιρετισμό που έγραψαν γι’ αυτά οι ενήλικες.

    Ένα σκαλί πιο πάνω

    Στη βαθμίδα 5 τα παιδιά θα συγκέντρωναν πρώτα απόψεις στις τάξεις τους, θα τις παρουσίαζαν στο πάνελ και αργότερα θα μάθαιναν τι απέγιναν.

    Σύνδεσμος προς αυτή τη βαθμίδα
  7. Βαθμίδα 2: ΔιακόσμησηΤα παιδιά στολίζουν μια εκδήλωση χωρίς να τη διαμορφώνουνΜη συμμετοχή

    Τα παιδιά είναι εκεί για να δώσουν χρώμα σε μια περίσταση: τραγουδούν, φορούν τα μπλουζάκια, ποζάρουν στη φωτογραφία. Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι τη διαμόρφωσαν, αλλά ούτε τους εξηγεί κανείς κάτι.

    Παράδειγμα

    Στη γιορτή της γειτονιάς η παιδική ομάδα εμφανίζεται επειδή είναι όμορφο θέαμα, και μετά την ξεπροβοδίζουν.

    Ένα σκαλί πιο πάνω

    Στη βαθμίδα 4 η ομάδα θα είχε έναν πραγματικό ρόλο στη γιορτή, για παράδειγμα να υποδέχεται τους καλεσμένους, και θα ήξερε γιατί χρειάζεται.

    Σύνδεσμος προς αυτή τη βαθμίδα
  8. Βαθμίδα 1: ΧειραγώγησηΤα παιδιά χρησιμοποιούνται χωρίς να καταλαβαίνουν περί τίνος πρόκειταιΜη συμμετοχή

    Τα παιδιά χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς των ενηλίκων. Δεν ξέρουν περί τίνος πρόκειται και δεν μαθαίνουν ποτέ τι απέγινε η συμβολή τους.

    Παράδειγμα

    Τα παιδιά ζωγραφίζουν αφίσες για έναν έρανο του φορέα, χωρίς να ξέρουν για ποιον σκοπό είναι τα χρήματα.

    Ένα σκαλί πιο πάνω

    Στη βαθμίδα 4 τα παιδιά θα ήξεραν τι εξυπηρετεί ο έρανος, ποιος τον αποφάσισε και γιατί χρειάζονται οι αφίσες τους, και θα ήταν ελεύθερα να πουν όχι.

    Σύνδεσμος προς αυτή τη βαθμίδα
Εικ. 3Οι οκτώ βαθμίδες συμμετοχής κατά τον Hart (1992), ομαδοποιημένες σε μη συμμετοχή, εμπλοκή και κοινές αποφάσεις. Η ομαδοποίηση σε τρεις ζώνες είναι βοήθημα ανάγνωσης αυτής της σελίδας.

Σχεδιάστε μια δραστηριότητα.

Πάρτε μια δραστηριότητα που κάνετε τακτικά με παιδιά και περάστε την συστατικό προς συστατικό. Στο τέλος παίρνετε τον συμπληρωμένο σχεδιασμό δραστηριότητας σε PDF.

Για ποια δραστηριότητα πρόκειται;

Να ξεκινήσετε με ένα παράδειγμα ως υπόδειξη;

Το παράδειγμα δεν συμπληρώνει τίποτα. Εμφανίζεται μόνο ως γκρίζα υπόδειξη στα πεδία.

Μένει στον περιηγητή σας· δεν αποστέλλεται τίποτα.

Ο εβδομαδιαίος έλεγχος.

Τέσσερις ερωτήσεις, ένα λεπτό. Αν τις θέτετε μία φορά την εβδομάδα, σύντομα φαίνεται ποιο συστατικό παίρνει πολύ λίγο χώρο στην καθημερινή πράξη.

Εβδομάδα 43

Μένει στον περιηγητή σας.

  1. Ενέπλεξα τα παιδιά;
  2. Τους έδειξα πώς να κάνουν κάτι, ώστε να τα καταφέρουν;
  3. Πήραν τα παιδιά συγκεκριμένη, προσωπική αναγνώριση;
  4. Είπα και έδειξα τι έχει σημασία για εμάς;

Οι σαφείς κανόνες είναι μέρος της στρατηγικής.

Ευκαιρίες και αναγνώριση δεν σημαίνουν ότι καταργούνται οι κανόνες. Τα παιδιά χρειάζονται ενήλικες που λένε τι ισχύει και το τηρούν. Δουλεύει καλά να ορίζονται λίγοι, συγκεκριμένοι κανόνες για κάθε δραστηριότητα, να υπενθυμίζονται συχνά και να φροντίζουμε να τηρούνται.

Τι συμβαίνει όταν παραβιάζεται ένας κανόνας αποφασίζεται από πριν και το παιδί το γνωρίζει. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στη συνέπεια και την τιμωρία: το παιδί μπορεί να επηρεάσει την έκβαση. Και τα παιδιά χρειάζονται πολύ περισσότερη ανατροφοδότηση από ό,τι οι ενήλικες, ακόμη και όταν όλα πηγαίνουν καλά.

Ενσωμάτωση

Η θέση της στη διαδικασία CTC.

Η Στρατηγική Κοινωνικής Ανάπτυξης μπορεί να ενσωματωθεί σε μια διαδικασία CTC από την αρχή. Ξεκινά από το ίδιο το κοινοτικό συμβούλιο και, μέσω του σχεδίου δράσης, φτάνει στους φορείς της κοινότητας.

  1. Φάση 2 · Οργάνωση

    Πρώτη επιμόρφωση για το κοινοτικό συμβούλιο

    Όλα τα μέλη μαθαίνουν τα τρία συστατικά και γράφουν ένα προσωπικό σχέδιο για ένα παιδί που συναντούν τακτικά.

  2. Φάση 3 · Δημιουργία κοινοτικού προφίλ

    Δεύτερη επιμόρφωση και ομάδα εργασίας

    Το εξετάζει τα προσωπικά σχέδια των μελών του και συγκεντρώνει ιδέες για το ξεκίνημα της δουλειάς στην κοινότητα. Μια ομάδα εργασίας αναλαμβάνει την ευθύνη γι’ αυτό και προσθέτει στην αξιολόγηση των πόρων τις υπάρχουσες υπηρεσίες που στηρίζουν την ανάπτυξη των παιδιών.

  3. Φάση 4 · Κατάρτιση σχεδίου δράσης

    Δεσμεύσεις στο σχέδιο δράσης

    Παιδικοί σταθμοί, σχολεία, σύλλογοι και άλλοι φορείς δεσμεύονται στο σχέδιο δράσης να εφαρμόζουν τη στρατηγική στη δουλειά τους. Για τον καθένα τους ξεκινά έτσι η πορεία των εννέα βημάτων.

Εικ. 4Η Στρατηγική Κοινωνικής Ανάπτυξης στις πέντε φάσεις του Communities That Care.

Γιατί η επιμόρφωση από μόνη της δεν αρκεί.

Η στρατηγική γίνεται γρήγορα κατανοητή, και ακριβώς γι’ αυτό υποτιμάται το πόσα χρειάζονται για να εφαρμοστεί. Η έρευνα για την εφαρμογή δείχνει ότι μια καλή επιμόρφωση από μόνη της αλλάζει ελάχιστα τη συμπεριφορά. Αποδίδει όταν πέντε κρίκοι μένουν δεμένοι μεταξύ τους. Αν λείπει ένας, η αλυσίδα σπάει.

Και οι πέντε κρίκοι κρατούν. Έτσι η στρατηγική φτάνει στην καθημερινή πράξη.

Λίστα ελέγχου για τη διοίκηση: τι υπάρχει ήδη στον φορέα σας;

Αφαιρέστε ένα σημάδι ελέγχου για να δείτε πού σπάει η αλυσίδα.

Εννέα βήματα μέσα σε έναν φορέα.

Από τη στιγμή που ένας φορέας δεσμεύεται στο σχέδιο δράσης, ένας εκπαιδευτής τον συνοδεύει σε εννέα βήματα, από την πρώτη επαφή έως την ετήσια αποτίμηση. Η εμπειρία δείχνει ότι τρία από αυτά τα βήματα κρίνουν την επιτυχία.

Βήμα 1: Προετοιμασία της συνεργασίας

Στόχος
Ο φορέας ορίζει ένα πρόσωπο επαφής και προγραμματίζεται μια πρώτη συνάντηση.
Γιατί
Χωρίς τη στήριξη της διοίκησης, η στρατηγική δεν φτάνει στην καθημερινή πράξη.

Βήμα 2: Προετοιμασία της συνάντησης

Στόχος
Συγκεντρώστε το υλικό, ενημερωθείτε για τον φορέα και διευκρινίστε αν πρόκειται για παιδικό σταθμό, σχολείο ή σύλλογο.
Γιατί
Οι ανάγκες και οι συνθήκες διαφέρουν, και η καλή προετοιμασία χτίζει εμπιστοσύνη.

Βήμα 3: Συνάντηση με το πρόσωπο επαφής · καθοριστικό για την επιτυχία

Στόχος
Ανοίξτε τη συζήτηση με το πρόσωπο επαφής και συμφωνήστε ρόλους και αρμοδιότητες με βάση το σχέδιο εισαγωγής.
Γιατί
Το πρόσωπο επαφής αναλαμβάνει την ευθύνη της εφαρμογής. Το ειλικρινές ενδιαφέρον για την εμπειρία του πετυχαίνει περισσότερα από ένα έτοιμο έντυπο.

Βήμα 4: Μετά τη συνάντηση

Στόχος
Στείλτε το επικαιροποιημένο σχέδιο εισαγωγής και το υλικό που υποσχεθήκατε.
Γιατί
Έτσι όσα συμφωνήθηκαν υπάρχουν πλέον γραπτώς.

Βήμα 5: Σχεδιασμός της επιμόρφωσης

Στόχος
Ετοιμάστε υλικό, εξοπλισμό και κατανομή σε ομάδες, και κάντε πρόβα της παρουσίασης.
Γιατί
Μια προσεγμένη επιμόρφωση είναι μία από τις προϋποθέσεις για επιτυχημένη εφαρμογή.

Βήμα 6: Η επιμόρφωση · καθοριστικό για την επιτυχία

Στόχος
Το προσωπικό κατανοεί τα τρία συστατικά, γράφει ένα προσωπικό σχέδιο για ένα παιδί και σχεδιάζει σε ομάδες πώς θα εφαρμόσει ο φορέας τη στρατηγική.
Γιατί
Από εδώ προκύπτει το επόμενο βήμα, ο πρώτος κρίκος της αλυσίδας.

Βήμα 7: Καταγραφή παρατηρήσεων

Στόχος
Σημειώστε τι πήγε καλά και πού υπήρξαν δυσκολίες.
Γιατί
Οι σημειώσεις βελτιώνουν την επιμόρφωση και τροφοδοτούν τις συναντήσεις των εκπαιδευτών.

Βήμα 8: Παρακολούθηση · καθοριστικό για την επιτυχία

Στόχος
Ελέγξτε μαζί με το πρόσωπο επαφής αν τηρείται το σχέδιο εισαγωγής και προσφέρετε στήριξη όπου χρειάζεται.
Γιατί
Η επιτυχής εφαρμογή εξαρτάται από το αν ρωτάμε για τα αποτελέσματα. Αν η διαδικασία κολλήσει, αυτή είναι η στιγμή για διόρθωση πορείας.

Βήμα 9: Η ετήσια αποτίμηση

Στόχος
Στο κοινοτικό συμβούλιο οι φορείς καταθέτουν τι λειτούργησε και πού υπάρχουν εμπόδια.
Γιατί
Τα καλά παραδείγματα γίνονται ορατά, και αυτό κρατά ζωντανό το κίνητρο και μετά τον πρώτο χρόνο.
  1. Βήμα 1: Προετοιμασία της συνεργασίας

    Στόχος
    Ο φορέας ορίζει ένα πρόσωπο επαφής και προγραμματίζεται μια πρώτη συνάντηση.
    Γιατί
    Χωρίς τη στήριξη της διοίκησης, η στρατηγική δεν φτάνει στην καθημερινή πράξη.
  2. Βήμα 2: Προετοιμασία της συνάντησης

    Στόχος
    Συγκεντρώστε το υλικό, ενημερωθείτε για τον φορέα και διευκρινίστε αν πρόκειται για παιδικό σταθμό, σχολείο ή σύλλογο.
    Γιατί
    Οι ανάγκες και οι συνθήκες διαφέρουν, και η καλή προετοιμασία χτίζει εμπιστοσύνη.
  3. Βήμα 3: Συνάντηση με το πρόσωπο επαφής · καθοριστικό για την επιτυχία

    Στόχος
    Ανοίξτε τη συζήτηση με το πρόσωπο επαφής και συμφωνήστε ρόλους και αρμοδιότητες με βάση το σχέδιο εισαγωγής.
    Γιατί
    Το πρόσωπο επαφής αναλαμβάνει την ευθύνη της εφαρμογής. Το ειλικρινές ενδιαφέρον για την εμπειρία του πετυχαίνει περισσότερα από ένα έτοιμο έντυπο.
    Υπόδειγμα: Σχέδιο εισαγωγής →
  4. Βήμα 4: Μετά τη συνάντηση

    Στόχος
    Στείλτε το επικαιροποιημένο σχέδιο εισαγωγής και το υλικό που υποσχεθήκατε.
    Γιατί
    Έτσι όσα συμφωνήθηκαν υπάρχουν πλέον γραπτώς.
  5. Βήμα 5: Σχεδιασμός της επιμόρφωσης

    Στόχος
    Ετοιμάστε υλικό, εξοπλισμό και κατανομή σε ομάδες, και κάντε πρόβα της παρουσίασης.
    Γιατί
    Μια προσεγμένη επιμόρφωση είναι μία από τις προϋποθέσεις για επιτυχημένη εφαρμογή.
  6. Βήμα 6: Η επιμόρφωση · καθοριστικό για την επιτυχία

    Στόχος
    Το προσωπικό κατανοεί τα τρία συστατικά, γράφει ένα προσωπικό σχέδιο για ένα παιδί και σχεδιάζει σε ομάδες πώς θα εφαρμόσει ο φορέας τη στρατηγική.
    Γιατί
    Από εδώ προκύπτει το επόμενο βήμα, ο πρώτος κρίκος της αλυσίδας.
  7. Βήμα 7: Καταγραφή παρατηρήσεων

    Στόχος
    Σημειώστε τι πήγε καλά και πού υπήρξαν δυσκολίες.
    Γιατί
    Οι σημειώσεις βελτιώνουν την επιμόρφωση και τροφοδοτούν τις συναντήσεις των εκπαιδευτών.
  8. Βήμα 8: Παρακολούθηση · καθοριστικό για την επιτυχία

    Στόχος
    Ελέγξτε μαζί με το πρόσωπο επαφής αν τηρείται το σχέδιο εισαγωγής και προσφέρετε στήριξη όπου χρειάζεται.
    Γιατί
    Η επιτυχής εφαρμογή εξαρτάται από το αν ρωτάμε για τα αποτελέσματα. Αν η διαδικασία κολλήσει, αυτή είναι η στιγμή για διόρθωση πορείας.
  9. Βήμα 9: Η ετήσια αποτίμηση

    Στόχος
    Στο κοινοτικό συμβούλιο οι φορείς καταθέτουν τι λειτούργησε και πού υπάρχουν εμπόδια.
    Γιατί
    Τα καλά παραδείγματα γίνονται ορατά, και αυτό κρατά ζωντανό το κίνητρο και μετά τον πρώτο χρόνο.

Τις επιμορφώσεις τις πραγματοποιούν επαγγελματίες που έχουν παρακολουθήσει οι ίδιοι μια επιμόρφωση και έχουν ολοκληρώσει εκπαίδευση εκπαιδευτών. Τις πρώτες επιμορφώσεις τις κάνουν μαζί με έναν έμπειρο εκπαιδευτή· στη συνέχεια πραγματοποιούν αρκετές επιμορφώσεις τον χρόνο και συμμετέχουν σε τακτικές συναντήσεις ανανέωσης.

Τι δείχνουν τα στοιχεία.

Η στρατηγική στηρίζεται στο Μοντέλο Κοινωνικής Ανάπτυξης, μία από τις πιο διεξοδικά ελεγμένες θεωρίες της έρευνας για την πρόληψη. Στο Seattle Social Development Project εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές δημοτικού εκπαιδεύτηκαν σύμφωνα με αυτό το μοντέλο· στην ηλικία των 21 ετών οι συμμετέχοντες τα πήγαιναν αισθητά καλύτερα στο σχολείο ή στη δουλειά και στην ψυχική τους υγεία από την , ενώ οι διαφορές στην παραβατικότητα και στη χρήση ουσιών ήταν μικρότερες. Η μελέτη ήταν ελεγχόμενη αλλά όχι τυχαιοποιημένη.

Για το Communities That Care στο σύνολό του, η σε 24 κοινότητες των Ηνωμένων Πολιτειών διαπίστωσε λιγότερη προβληματική συμπεριφορά στις κοινότητες CTC. Τα ευρήματα αυτά αφορούν το σύστημα στο οποίο ανήκει η στρατηγική, όχι τη στρατηγική μόνη της. Το πόσο συμβάλλει η ίδια δεν έχει μελετηθεί χωριστά. Και η εμπειρία από το Μάλμε στηρίζεται σε μια μη ελεγχόμενη αξιολόγηση.

Πηγές
  1. Μοντέλο Κοινωνικής Ανάπτυξης: Catalano, R.F., & Hawkins, J.D. (1996). The social development model: A theory of antisocial behavior. ojp.gov/ncjrs/virtual-library/abstracts/social-development-model-theory-antisocial-behavior
  2. Seattle Social Development Project: Hawkins, J. D., Kosterman, R., Catalano, R. F., Hill, K. G., & Abbott, R. D. (2005). Promoting positive adult functioning through social development intervention in childhood: Long-term effects from the Seattle Social Development Project. Archives of Pediatrics & Adolescent Medicine, 159(1), 25–31. doi.org/10.1001/archpedi.159.1.25 Στη βιβλιοθήκη
  3. Τυχαιοποιημένη δοκιμή του CTC: Hawkins, J.D., Oesterle, S., Brown, E.C., Arthur, M.W., Abbott, R.D., Fagan, A.A., & Catalano, R.F. (2009). Results of a type 2 translational research trial to prevent adolescent drug use and delinquency: A test of Communities That Care. Archives of Pediatrics & Adolescent Medicine, 163(9), 789. doi.org/10.1001/archpediatrics.2009.141 Στη βιβλιοθήκη
  4. Η στρατηγική στην πράξη: Haggerty, K. P., & McCowan, K. J. (2018). Using the Social Development Strategy to Unleash the Power of Prevention. Journal of the Society for Social Work and Research, 9(4), 741–763. doi.org/10.1086/700274 Στη βιβλιοθήκη
  5. Κλίμακα συμμετοχής: Hart, R. A. (1992). Children's participation: From tokenism to citizenship (Innocenti Essays No. 4). UNICEF International Child Development Centre. eric.ed.gov/?id=ED359090 Στη βιβλιοθήκη

Η ιδέα πίσω από τη στρατηγική προέρχεται από το Μοντέλο Κοινωνικής Ανάπτυξης των Hawkins και Catalano. Η σελίδα αυτή και τα φύλλα εργασίας αναπτύχθηκαν εξαρχής από την FINDER Akademie, με αφορμή το εκπαιδευτικό υλικό που έγραψαν η Birgitta Månsson και η Sara Heide για το CTC στη Σουηδία. Και οι δύο είναι μέλη του διοικητικού συμβουλίου του Prevention Sverige (ανοίγει σε νέο παράθυρο), του σουηδικού ινστιτούτου εφαρμοσμένης επιστήμης της πρόληψης.

Τα φύλλα εργασίας.

Τέσσερα υποδείγματα για τη δουλειά στους φορείς, για εκτύπωση ή σε PDF. Ο σχεδιασμός δραστηριότητας και το εβδομαδιαίο ημερολόγιο μπορούν να συμπληρωθούν και εδώ, στη σελίδα.

Όλα τα φύλλα εργασίας
  • Σχεδιασμός δραστηριότητας

    Για μια δραστηριότητα που κάνετε τακτικά με παιδιά: πώς τα εμπλέκετε, τι χρειάζεται να μπορούν να κάνουν και πώς αναγνωρίζετε την προσπάθειά τους;

    Επαγγελματίες σε παιδικούς σταθμούς, σχολεία, συλλόγους και δουλειά με νέους

    Συμπληρώνεται και διαδικτυακά

  • Σχέδιο εισαγωγής για έναν φορέα

    Καταγράφει τι θέλει να πετύχει ο φορέας, πώς θα γίνει η επιμόρφωση και ποιος θα παρακολουθεί τη δουλειά στη συνέχεια. Η βάση για τα βήματα 3 έως 8.

    Εκπαιδευτές και πρόσωπα επαφής στους φορείς

  • Εβδομαδιαίο ημερολόγιο

    Τέσσερις ερωτήσεις για κάθε εβδομάδα, που σημειώνονται σε ένα λεπτό. Μετά από λίγες εβδομάδες φαίνεται ποιο συστατικό παίρνει πολύ λίγο χώρο στην καθημερινή πράξη.

    Όλοι όσοι δουλεύουν τακτικά με παιδιά

    Διατίθεται και ως διαδικτυακός εβδομαδιαίος έλεγχος

  • Κάρτα τσέπης

    Τέσσερις κάρτες ανά φύλλο: η συνταγή στη μπροστινή όψη, ο εβδομαδιαίος έλεγχος στην πίσω. Εκτυπώστε διπλής όψης και κόψτε στα σημάδια.

    Για επιμορφώσεις και για τις θήκες καρτών του προσωπικού

Το πλήρες εκπαιδευτικό υλικό, με το εγχειρίδιο των εκπαιδευτών, τις παρουσιάσεις και τις αφίσες, δίνεται στους συμμετέχοντες στην επιμόρφωση. Ρωτήστε για επιμόρφωση στη χώρα σας

Συχνές ερωτήσεις.

Περισσότερες ερωτήσεις για το CTC απαντώνται στη σελίδα με όλες τις ερωτήσεις.

Είναι η Στρατηγική Κοινωνικής Ανάπτυξης αυτοτελές πρόγραμμα πρόληψης;

Όχι. Η στρατηγική είναι ένας τρόπος εργασίας με ένα απλό μοτίβο, που οι ενήλικες εντάσσουν σε όσα ήδη κάνουν: εμπλέκουν τα παιδιά, τα εφοδιάζουν με τις δεξιότητες που χρειάζονται και αναγνωρίζουν την προσπάθειά τους. Δεν έχει σταθερό εγχειρίδιο, ορισμένο αριθμό συναντήσεων ούτε δική της ομάδα-στόχο, γι’ αυτό και δεν περιλαμβάνεται στα μητρώα τεκμηριωμένων προγραμμάτων.

Στη διαδικασία CTC συμπληρώνει τα προγράμματα που επιλέγει μια κοινότητα για τους που έχει θέσει ως προτεραιότητα. Τα προγράμματα δουλεύουν πάνω σε συγκεκριμένους στόχους· η στρατηγική φροντίζει ώστε η καθημερινότητα σε παιδικούς σταθμούς, σχολεία, συλλόγους και γειτονιές να κινείται προς την ίδια κατεύθυνση. Το σχέδιο δράσης περιλαμβάνει και τα δύο.

Για ποιες ηλικίες είναι κατάλληλη η Στρατηγική Κοινωνικής Ανάπτυξης;

Για κάθε ηλικία. Τα τρία συστατικά ισχύουν τόσο για το τετράχρονο που βοηθά να στρωθεί το τραπέζι όσο και για τον έφηβο που προπονεί μικρότερα παιδιά σε έναν αθλητικό σύλλογο. Αυτό που αλλάζει με την ηλικία είναι η μορφή: πόσο λόγο μπορεί να διαχειριστεί ένα παιδί, ποιες δεξιότητες πρέπει ακόμη να μάθει και ποιο είδος αναγνώρισης βιώνει ως γνήσιο.

Γι’ αυτό η επιμόρφωση προσαρμόζεται συνήθως χωριστά για τους παιδικούς σταθμούς και για τα σχολεία. Η κλίμακα συμμετοχής βοηθά να κριθεί ποιος βαθμός εμπλοκής ταιριάζει σε μια ηλικιακή ομάδα.

Ποιος επιμορφώνει τους φορείς και τι χρειάζονται οι ίδιοι;

Τις επιμορφώσεις τις πραγματοποιούν επαγγελματίες που έχουν επιμορφωθεί οι ίδιοι και έχουν ολοκληρώσει εκπαίδευση εκπαιδευτών. Τις πρώτες τις κάνουν μαζί με έναν έμπειρο εκπαιδευτή, στη συνέχεια επιμορφώνουν τακτικά και συμμετέχουν σε συναντήσεις ανανέωσης, ώστε η ποιότητα να είναι ίδια σε όλους τους φορείς.

Πάνω απ’ όλα, ένας φορέας χρειάζεται ένα πρόσωπο επαφής με τη στήριξη της διοίκησης. Με αυτό το πρόσωπο ο εκπαιδευτής συμφωνεί, με βάση το σχέδιο εισαγωγής, ποιοι θα συμμετάσχουν, πώς η δουλειά συνδέεται με τις υπάρχουσες ρουτίνες και ποιος την παρακολουθεί. Μια επιμόρφωση διαρκεί συνήθως δυόμισι έως τρεις ώρες· η σύντομη εκδοχή περίπου 45 λεπτά.

Πώς μπορεί μια κοινότητα να καταλάβει αν η στρατηγική αποδίδει;

Βραχυπρόθεσμα, από την εφαρμογή: σχεδιάζουν οι φορείς τις δραστηριότητές τους με τα τρία συστατικά, κρατά το προσωπικό το εβδομαδιαίο ημερολόγιο, ενημερώνουν οι φορείς στην ετήσια αποτίμηση; Το μπορεί να απαντήσει μόνο του σε αυτά τα ερωτήματα.

Μακροπρόθεσμα, το δείχνει η . Μεταξύ άλλων καταγράφει αν οι νέοι βιώνουν ευκαιρίες συμμετοχής, και αναγνώριση γι’ αυτήν, στην οικογένεια και στο σχολείο. Αυτοί ακριβώς είναι οι που επιδιώκει να ενισχύσει η στρατηγική. Οι αλλαγές φαίνονται σε διαδοχικές έρευνες, όχι μετά από έναν χρόνο.

Επόμενα βήματα

Διαβάστε επίσης